Cięcie pod pachą

Cięcie pod pachą
Wpisany przez Kasiak
Wprowadzanie implantów poprzez cięcie w dole pachowym ma tę zaletę, że nie pozostawia żadnych widocznych blizn w obrębie skóry piersi. Jest ono trudne do wykonania dla chirurga plastyka, wymaga bardzo dużego doświadczenia i zastosowania specjalnej techniki (często użycia endoskopu). Można umieścić implanty pod gruczołem bądź całkowicie lub częściowo pod mięśniem piersiowym większym. Problematyczne jest precyzyjne ukształtowanie kieszonki na implant (dlatego poprzez ciecie pod pachą nie powinno się wprowadzać implantów anatomicznych, które wymagają innej techniki preparowania loży niż okrągłe). Ryzyko pojawienia się asymetrii piersi po implantacji protez poprzez cięcie w dole pachowym jest większe, niż przy pozostałych cięciach, zdarza się, że po zabiegu piersi nie mają właściwego kształtu. Wadą takiego cięcia jest też to, że nie ma możliwości wymiany implantów tą samą drogą, którą zostały wprowadzone (czyli w razie potrzeby lub chęci wymiany nie ma innego wyjścia, jak zastosować cięcie najlepiej w fałdzie podpiersiowym, ewentualnie wokół otoczki brodawki sutkowej). Raczej nie praktykuje się cięcia w dole pachowym u pacjentek z piersiami mocno obwisłymi, które wymagają znacznego podciągnięcia. Czasem stosuje się jedynie lekkie podniesienie piersi, które są obwisłe w niewielkim stopniu, przy zastosowaniu metody np. Benellego (zebranie skóry jedynie wokół brodawki, bez pionowych cięć) lub np. Lejour (blizna wokół brodawki oraz pionowa). Jeżeli do podniesienia piersi wymagane jest cięcie w kształcie "kotwicy" (czyli z blizną w fałdzie podpiersiowym), wprowadzanie implantu z cięcia pachowego nie ma najmniejszego sensu.
Cięcie pod pachą bywa bardziej bolesne dla pacjentki, w związku z większą rozległością zabiegu.